Köprülüler Construction & Trading
Rehberler

Şantiye Organizasyonu ve Yerel İş Gücü

Bir şantiyenin verimini belirleyen şey kişi sayısı değildir: organizasyon şeması, ustabaşı yetiştirme, çok dilli iş güvenliği, barınma ve rotasyon, ve işverenin görmesi gerekenler.

Aynı projeye, aynı malzemeyle, aynı bütçeyle başlayan iki şantiye bir yıl arayla bitebilir. Farkı yaratan neredeyse her zaman organizasyondur. Yurt dışı projelerde bu etki büyür: ekip en az iki iş gücü piyasasından toplanır, birden çok dilde çalışır ve sorunu normalde soğuracak olan merkez ofisten uzaktadır.

Tipik organizasyonun biçimi

Bölgedeki projelerin çoğu, küçük bir uzman çekirdek ile geniş bir yerel kadro ile yürür.

Uzman çekirdek genellikle proje yönetimi, planlama ve maliyet kontrolü, saha mühendisliği, kalite kontrol, iş güvenliği liderliği ve ithal sistemlere ait özel işleri kapsar. Görevi işi yapmak değil, yöntemi ve standardı aktarmaktır.

Yerel organizasyon şantiye şefliğinden ustabaşılara, nitelikli işçilikten iş makinesi operatörlerine, ambar, güvenlik ve idari işlere kadar kadronun büyük çoğunluğunu kapsar. Olgunlaşan bir projede bu taraf büyür, uzman taraf küçülür — bu eğri, beceri aktarımının gerçekten olup olmadığının en iyi göstergesidir.

Üçüncü yılında hâlâ kalabalık bir yabancı kadroyla yürüyen bir proje, yerel organizasyon kuramamıştır.

Eğitim bir iyi niyet değil, program kalemidir

Beceri aktarımı, diğer imalatlar gibi planlandığında işler: adı belli kişiler, tanımlı içerik, tarih.

  • Şartname üzerinden meslek eğitimi. Onaylı kalıp detayını, istenen pas payını ve kabul edilen yüzey toleransını görmüş bir ekip, ilk seferde denetimden geçen iş üretir.
  • Ustabaşı yetiştirme. Bir şantiyede getirisi en yüksek yatırım budur. Proje okuyabilen, günlük işi planlayabilen ve imalat yöntemini uygulatabilen bir ustabaşı, birkaç kademe denetimin yerini tutar.
  • Görünür bir ilerleme yolu. Düz işçiden nitelikli işçiye, nitelikli işçiden ustabaşına. Bu yol varsa kadro kalıcılığı artar ve sürekli yeniden işe alma maliyeti ortadan kalkar.
  • Kayıt. Kim, neyi, ne zaman eğitildi. Hem kalite izlenebilirliği hem sonraki proje için gerekir.

Bir ülkede kalıcı yapısı olan firmalar, yetişmiş ekipleri bir projeden diğerine taşır. Bir pazarda yıllardır çalışan firma ile tek iş için gelen firma arasındaki pratik fark, biriken bu kapasitedir.

Dil, bir güvenlik ve kalite konusudur

Bölgedeki projeler Fransızca, İngilizce ve ekiplerin kendi çalışma dilleri arasında yürür; proje ve şartname bambaşka bir dilde gelebilir.

  • İş güvenliği eğitimleri ve imalat yöntemleri, ekibin fiilen çalıştığı dilde verilmelidir. Kimsenin okumadığı tercüme bir doküman bir önlem değildir.
  • Teknik tercüme bir kez, düzgün yapılır ve kontrollü doküman olarak yönetilir; iş başında doğaçlanmaz.
  • İki dilli ustabaşılar bütün yapının taşıyıcı elemanıdır: bulunur, yetiştirilir ve tutulur.
  • Levhalar, izinler ve acil durum talimatları sahadaki dillerde asılır.

İş güvenliği

İnşaat riski evrenseldir; bu bağlamda üç alan ayrıca dikkat ister: yüksekte çalışma, geçici elektrik tesisatı ve yağışlı dönemde kazı. İşe yarayan önlemler sıradan ve etkilidir: fiilen dağıtılmış kişisel koruyucu donanım, denetlenmiş ve etiketlenmiş iskele ve kenar koruması, sıcak iş ve kapalı hacim için izin sistemi, ziyaretçi ve taşeron dahil sahaya giren herkes için kayıtlı işe başlama eğitimi, ve yalnız yaralanmaları değil ramak kala olaylarını da kaydeden bildirim düzeni.

Sıcak ayrı bir tehlikedir: gölgeli dinlenme alanı, çalışma noktasında içme suyu ve ağır işin günün en sıcak saatleri dışına alınması, refah kadar verimlilik önlemidir.

Barınma ve rotasyon

Saha uzaksa barınma kalitesi doğrudan üretimi ve kadro devrini etkiler. Yatakhane, sıhhi tesisat, yemek, enerji ve internet birer ayrıcalık değil, deneyimli personelin ikinci rotasyonda kalıp kalmayacağını belirleyen kalemlerdir.

Rotasyon döngüleri mobilizasyonda tanımlanır ve ona uyulur; rotasyonlar arasında düzgün bir devir teslim yapılır ki bilgi kişiyle birlikte sahadan ayrılmasın.

Verimliliği asıl düşüren şey

Sahada kaybedilen zamanın büyük bölümü beklemedir: malzeme beklemek, bilgi beklemek, karar beklemek ya da çalışma alanına erişimi beklemek. Kadro büyüklüğü nadiren kısıttır. Tedarik planlaması ve saha organizasyonunun, kişi sayısından daha çok maliyet belirlemesinin nedeni budur.

İşverenin görmek isteyeceği belgeler

  • İsimleri ve raporlama hattını gösteren saha organizasyon şeması
  • Uzman ve yerel personel oranı ve bunun program boyunca nasıl değişeceği
  • Tarihleri ve içerikleri belli eğitim planı
  • Firmanın önceki projelerinden iş güvenliği istatistikleri
  • Eğitim, imalat yöntemi ve projeler için dil planı
  • Uzak saha için barınma ve yaşam koşulları

Sık sorulan sorular

Bir projede kaç uzman personel gerekir?

Yerel organizasyon eğitildiği sürece, ilk kez yaptıranların beklediğinden çok daha azı. Uluslararası tutulması gereken çekirdek işlevler proje yönetimi, planlama, kalite kontrol ve özel sistemlerdir; kalanı proje boyunca yerelde kurulabilir.

Yerel işe alım kaliteyi düşürür mü?

Hayır — eğitimsiz işe alım düşürür. Kalite; denetimden, yazılı imalat yönteminden ve kontrolden gelir, uyruktan değil. Ustabaşı ve meslek eğitimine yatırım yapan projeler, ağırlıklı olarak yerel kadroyla uluslararası standarda düzenli olarak ulaşır.

Çok dilli bir sahada iş güvenliği nasıl yönetilir?

Eğitimleri ve imalat yöntemlerini ekiplerin çalışma dilinde vererek, iki dilli ustabaşıları ana kanal olarak kullanarak ve görsel levhalarla. Kadronun okuyamadığı yazılı önlemler güvenlik değil, evrak üretir.

Şantiyede en çok zaman nerede kaybediliyor?

Beklemede. Bu yüzden bir şantiyenin verimini artırmanın en hızlı yolu, kadroyu büyütmek değil malzeme akışını ve karar süreçlerini düzeltmektir.